« Vorige | Homepage | Volgende »

Protest en perspectief (2)

30 november 2002

Een mooie lijsttrekker maakt nog geen politiek, maar het is gelukt: GroenLinks heeft een jonge vrouw in de politieke top binnengebracht. Femke is aangeprezen, gekozen met 97,5% van de congres-stemmen en flink aangemoedigd. Maar of het wisselen van de wacht voor GroenLinks stemmen gaat trekken….

Paul was niet aardig meer. Hij heeft veel te hard moeten werken en veel teveel geleden het laatste jaar, en Lia en de kinderen ook. Eerlijk is eerlijk, het is de betere keuze om voor de verkiezingen het stokje door te geven; niet erna alsnog af te treden. Want dat wordt dan heel gemakkelijk kiezersbedrog genoemd, en zo’n kwalificatie is heel slecht voor de moraal.

Femke oogt heel sterk en straalt jeugd en energie uit. De bedenkingen van Hans Feddema en 17 andere leden, over het democratische gehalte van deze lijsttrekkers-verkiezing, golden niet haar, maar de procedure. Toch doet dat ook wat met Femke ‘s “instap” .

Haar entree op het hoofd-podium had van mij best krachtiger gemogen:
bescheiden en wat dunnetjes sprak zij haar eerste GroenLinks – congres als de nieuwe lijsttrekker toe.
En haar tekst was lang.
Dat had ze me in de pauze voor de toilet-spiegel gemeld.
Daarop heb ik haar aanbevolen dat feit te gebruiken als ijsbreker. Iets te zeggen in de trant van “ Beste mensen ….Dank voor het in mij gestelde vertrouwen. Deze toespraak is 8 kantjes lang, alles is er ingestopt wat ik jullie op dit moment wil zeggen, dus ga er even voor zitten…”
Zij het in een tussenzin en met andere woorden, ze zei het inderdaad…." ik heb jullie vandaag veel te zeggen "
Dat maakt dat ik me nu op mijn beurt aan mijn belofte aan Femke ga houden en haar gevraagd en ongevraagd van advies dienen.

Daarover hebben we niet alleen die dag, maar al eerder, al in de campagne van 1998 tijdens een folderactie op het Amsterdamse Centraal Station, gepraat.
Ze zei me toen wat moeite te hebben met het onderscheiden van beleid : wat onder "gemeentelijk" en wat onder " landelijk" beleid valt en nog afgezien van waarover "de provincies" mogen beslisssen.

Haar probleem daarmee is in de afgelopen periode al een heel eind opgelost: de “nieuwe “politici laten zich immer ongestraft overal over uit en ze eisen dat ze zich overal mee mogen bemoeien. Als mens en/of als lijsttrekker....
En ook nog eens zonder achterban van leden die gevraagde of ongevraagd
met tips en adviezen komen..
Gelukkige bijkomstigheid daarvan is dan wel weer, dat veel meer mensen in dit land zich voor “ de politiek “ zijn gaan interesseren.

GroenLinks is vanaf 1990 mijn partij. En ik ben een kritische burger. Kortom: de aangewezen persoon om adviezen van te krijgen en van te horen wat er zoal speelt in mijn hoofd en mijn stad.
Dit land, deze wereld mag immers niet naar de knoppen gaan door ego-tripperij, macho-gebral, haantjes – gedrag, discriminatie, leugen&bedrog en hufterigheid.
En ik wil GroenLinks, en in dit geval dus Femke in het bijzonder, best ondersteunen in deze zware taak. Vooral wanneer ze mijn tips werkelijk oppikt..!

Jeanne