 |
|
|
Genealogie Fotopagina's Weblinks |
« Vorige | Homepage | Volgende » de luwte van het leven
24 augustus 2002
Af en toe heb ik het gevoel dat ik in de luwte van dit leven terecht ben gekomen. Dan bekruipt me het gevoel, dat wat ik belangrijk vind, doe, denk en wil, niet (meer) telt. Om me heen zie ik mensen die elkaar totaal negeren of zelfs bewust treiterend dwarszitten. Nu ik niet werk, heb ik meer tijd om daar op te letten. Het gebeurt in de straat, waar een bouwvakkende zaterdagwerker gewoon negeert dat mensen willen slapen op zaterdagmorgen. Of tenminste een rustige woonomgeving verwachten. Beun-de-haas zet z'n radio op top-volume en gaat aan z'n klus. Hij schuurt er, met de ramen wijd open vanwege de warmte, lustig op los. Dus bel ik met de aannemer, die al vanaf het plaatsen (op zaterdagmorgen) van de stellingen voor de kaalsloop, meerdere malen had beloofd dat er geen overlast meer zou zijn. Dus: geen werk op zaterdag, en niet 's avonds. Ook bel ik met de Gemeentelijke dienst OBR, de eigenaar van het pand en opdrachtgever. Meerdere keren heb ik gebeld. Daar was men vol "begrip". En boos op de traag klussende bouwvakkers. Het meest gefrappeerd was ik laatst met het minime visitekaartje van de onderaannemer in mijn brievenbus. Daarop was met pen gekrabbeld: " wilt u contact met mij opnemen." Doe ik dus niet. Ik heb genoeg gebeld. En een bloemetje met excuses wil ik ook niet. Daar heeft de buurt de nu gemiste zommerrust immers niet mee terug. Het is nu herfst Van de weeromstuit zijn nu nog drie eigenaar/bewoners aan de buitenkant van hun pand gaan investeren. Jeanne. Jeanne |
1 bericht/reactie | Schrijf zelf een bericht/reactie
E.S. te A. schrijft
Jeanne te R.
De luwte in mijn buurt is van de week danig in de war geschopt. Eergisteren(2.3.03) fietste ik vrolijk over het fietspad in het park tegenover ons flatgebouw, maar ik moest even schrikken, want over het fietspad lag een omgezaagde jonge volledig gezonde boom met al van die mooie jonge knoppen die op het punt stonden om de lente te beginnen.Twee mannen van de plantsoenendienst stonden er beteuterd naast. De een zei dat er nu ook al natuurvandalen bezig waren geweest.Zonde van zo'n lief boompje en voor niets. Ik zei dat het een gefrustreerde lafaard geweest moest zijn en fietste vrolijk fluitend, maar wel schel, verder richting winkels. Op de terugweg stond er een auto van de deelraad op het fietspad-ongeveer een meter of 20 van de eerste plek verwijderd- met een bellende meneer. Ik stopte en hij waarschuwde mij dat er nog een boom was omgezaagd, maar net niet helemaal, dus gevaarlijk wankel. Deze boom was een mooie dikke(50 cm) populier, die in deze begin-van-de-lente-tijd ook al begonnen was met jonge knoppen. Hij vroeg mij(meneer van de deelraad) of ik iemand had gezien met een kettingzaag maar ik kon hem niet helpen.Ik fietste verder en vroeg aan de bomen WAAROM en aan de vogels WAAROM en aan het gras WAAROM en aan de kleine diertjes in en op de aarde WAAROM .Ik vroeg het ook aan de lucht en aan de wolkjes in de lucht WAAROM. Ik vroeg het tenslotte aan het water in de gracht WAAROM.
Ik kreeg geen antwoord, tenminste ik kon hun gedachten niet raden, dus vroeg ik het ten einde raad aan de Eeuwige Onaanraakbare en die gaf antwoord. De EO zei mij dat het een teken des tijds was en ik mijn best moest doen om niet boos te worden .
04-03-2003 14:26 | Antwoorden
Laat hier een bericht of reactie achter
Bericht of reactie wordt op de website gepubliceerd.
Om te reageren per e-mail: stuur een bericht aan jeanne@stammeshaus.com