Ab's postings

On memory lane

2010-02-15T16:28:20Z

Van 1976 tot ongeveer 1982 woonde in in een woonboot aan de Nieuwe Prinsengracht tegenover nummer 22 in Amsterdam. Dit is ook de boot waar Chris het steeds over heeft als hij mij introduceert bij zijn vrienden. Je kunt de boot zien op Google Maps in streetview. Je ziet een gele woonboot liggen, maar dat is niet de boot waar ik in 1977/1978 op woonde. We praten over "de boot" en "de nieuwe boot".

De oude boot was oorspronkelijk een Westlandse platte schuit (meestal voor vervoer van groenten naar de veiling) met een houten opbouw. Na een paar jaar bleek "de oude boot" niet meer te voldoen aan de welstandseisen van de Gemeente Amsterdam en vervingen we deze door "de nieuwe boot", een grotere woonboot die we van een dame in Amsterdam Noord hadden overgenomen. Deze "nieuwe boot" kregen we met een beetje geluk op z'n plek in de Nieuwe Prinsengracht, want hij paste maar ternauwernood onder de brug bij de Amstel door.

Van het interieur van "de oude boot" heb ik een aantal foto's gevonden:

]]>
Hieronder de TV, zwart-wit uiteraard, want kleur kon ik me zeker niet veroorloven. TV kijken was altijd met veel sneeuw, maar als het bnuiten sneeuwde had je weer helemaal geen ontvangst op die twee antenne-sprietjes. In 1981 kreeg ik een aansluiting op de kabel, met een kastje op de kade.

Deze laatste foto is misschien nog wel de leukste, namelijk het interieur van het toilet. Ik was indertijd een verwoed bordjesverzamelaar, dus waar kun je die beter ophangen dan op de plee?!?

Het toilet loosde overigens direct in de gracht, wat geen bijzonderheid was in die tijd; ook verschillende huizen langs Amsterdamse grachten loosden het riool nog in de gracht. Daarom werd er elke dag flink gespuid, d.w.z. werden de grachten door middel van het openzetten van de sluizen flink doorgespoeld.

Reunie Club Foot @ Café du Nord

2010-02-13T05:04:56Z

En dan de reden waar we allemaal voor naar San Francisco waren gekomen: de reünie van Club Foot in Café du Nord. De zaal was meer dan half gevuld met mensen die elkaar in dertig jaar (of minder0 niet meer gezien hadden. De sfeer was goed. De Alterboys waren ooit begonnen als drie schoffies die naar een concert van de Dead Kennedy's wilden. Ze kletsten zich naar binnen, door te zeggen dat ze de openingsact voor de Dead Kennedy's waren. Frontman van de Dead Kennedy's Yello Biafra liet ze daarop ook werkelijk spelen, en het legendarische nummer "Frank Sinatra" was geboren.

De Alterboys maakten zich vanavond op voor een bijzonder optreden. Er was dagenlang gerepeteerd en de verwachtingen waren hoog gespannen. Klik hier om de soundcheck te bekijken, met een Long Shoremen's song op de achtergrond.

Hier zien we een deel van het optreden, met het nummer Intoxicated Man:

]]>

Maar ik was niet de enige die het optreden heeft gefilmd. Dit is een opname van Garrett met het nummer Roy Orbit's Son

SF Art Institute

2010-02-13T03:57:25Z

In 1977 ging ik met het geld van de Zilvervloot naar Amerika. De Zilvervloot was een spaarpot die ouders voor hun kinderen konden opbouwen met een waardevaste rente. Naast het avontuur (en voor het meisje) ging ik ook naar Amerika voor een passie: fotografie en film. Ik had mijn ambitie gericht op een studie aan de San Francisco Art Institute.

Chris nam me vandaag mee naar het gebouw van het SF Art Institute, waar hij en zijn vrienden in 1979/1980 vaak kwamen. Verschillende van zijn vrienden studeerden er ook. Maar we gingen vooral voor het uitzicht.

]]>

In 1977 ging ik met wat papieren die ik over de post had aangevraagd, langs bij het SF Art Institute en informeerde naar de mogelijkheden om daar te studeren. Dat kon, maar tegen een prijs. Een prijs voor de kosten van de studie en voor het verblijf ijn de California, zonder officiële legale papieren, want niet alles is mogelijk in het land van de American Dream. Helaas was dit voor mij een te grote stap en keerde ik na een fantastische reis terug naar mijn Amsterdamse leven.

Maar Chris en ik bleven even stilstaan bij de bijzondere en magische kans dat ik in 1977 toch in San Francisco was gebleven. Dan had ik Chris nooit in 1978 in Café de Gaeper in Amsterdam ontmoet. Maar dan was ik vast en zeker in de muziek- en kunstscène gedoken waar Chris en zijn vrienden later deel van uit maakten.

Het lot had ons altijd bij elkaar gebracht. Believe it or not....

Ook in 1977 maakte ik een foto van deze prachtige binnenplaats van het SF Art Institute.

San Francisco in de 50er jaren

2010-02-12T17:55:58Z

Gisteren ontving ik een erg leuk mailtje van mijn vriend Herman Krieger, die vroeger in Rotterdam heeft gewoond (mijn 'overbuurman die nooit mijn overbuurman was').

Hij heeft de berichten over mijn verblijf in San Francisco gelezen en schrijft het volgende:
"I lived there in the early 1950s. I worked days as a chemist for a paint company, and evenings in two night clubs on Columbus Ave., where I printed the photos made by camera girls.
San Francisco has changed a lot since that time. The hippies came in the 1960s. Here is a photo of me from that time. It was made in an appartment on California Street. You can see Telegraph Hill in the background."

Time flies Herman, especially when you're having fun :-)

]]> "On the web site at www.efn.org/~hkrieger/bio.htm, there is another photo of me at the paint company in San Francisco, and a photo of Atty in front of the city hall. We went there in 1966, where I took part in a computer exhibition at a convention center near the city hall. We then got married while there.
There are a lot of nice restaurants in San Francisco. In the 1950s, there were no pizza or mexican restaurants." Schrijft Herman Krieger.

In North Beach barst het van de pizza en Italiaanse restaurants en in The Mission is er een overload aan Mexicaanse restaurants. De foto waar ik op sta heeft ook Telegraph hill op de achtergrond, maar waarschijnlijk vanaf een ander uitzichtpunt. Hij is genomen op het terras van de San Francisco Art Institute op Chesnut street.

The year of the Tiger

2010-02-11T19:05:25Z

Het is feest voor de Chinezen want ze vieren Chinees Nieuwjaar of het Lente festival. Op zondag was een gedeelte van de stad, in Chinatown, afgesloten voor verkeer en vol met stalletjes met Nieuwjaars artikelen. Veel kleurige molentjes en poppetjes en ook bloemen. Vooral takken met roze bloesem zijn populair. Daarnaast wordt er veel gegokt en zijn er verschillende lootjes te koop. Mensen staan in de rij voor het Wheel of Furtune.

Het doet me trouwens hier en daar denken aan Carnaval, wat eigenlijk ook een lente-feest is. Het jaar dat nu begint is het jaar van de Tijger en het begint op zondag 14 februari.

Tiger people are sensitive, given to deep thinking, capable of great sympathy. They can be extremely short-tempered, however. Other people have great respect for them, but sometimes tiger people come into conflict with older people or those in authority. sometimes Tiger people cannot make up their minds, which can result in a poor, hasty decision or a sound decision arrived at too late. They are suspicious of others, but they are courageous and powerful.

Link: Wikipedia Chinese New Year

Overigens is het zondag uiteraard ook Valentijnsdag en de televisie zit vol met reklamespotjes voor Valentijn. Maandag is het bovendien President's Day ofwel Washington's Birthday.

Wat een feest allemaal.

Fat Tire

2010-02-11T18:33:11Z

In de supermarkt zag ik dit bier en kon dit uiteraard niet laten staan. FAT TIRE, named in honor of Jeff's mountain bike trip from brewery to brewery through Europe. Crafted following the original home brew recipe that Jeff brainstormed on his cycling trip.

Een mooi amber-kleurig bier, erg lekker bij een olijfje en een stukje kaas. Amerikaans natuurlijk (zowel bier, als olijven en kaas).

Maar het bedrijf New Belgium gaat niet alleen over het brouwen van bier. Ze maken ook promotie voor fietsen. Fietsen is sowieso HOT in Amerika en ook in San Francisco. Je ziet redelijk veel fietsen in de stad, hoewel je dat met de heuvels niet zou verwachten. Er zijn bicycle-lanes en de fiets kan mee in de metro (niet tijdens de spits) en op een rek voor op de bus. Ik heb ook verschillende vouwfietsen gezien.

In de boekwinkel zag ik het boek Bicycle Diaries staan, geschreven door Talking Heads voorman David Byrne. David is al aan het fietsen vanaf begin jaren 80 (duh) en neemt z'n fiets ook mee op reis. Along the way, DB has thoughts to share about fashion, architecture, cultural isolation, globalization, and the radical new ways that some cities, like his home town, are becoming more bike-friendly...Mooi! Ondertussen heeft DB ook een serie fietsenrekken ontworpen, die in New York staan: Bike Racks. Maar ik denk niet dat ze het Fietsparkeur keurmerk zullen krijgen.

San Francisco Cable Car

2010-02-11T03:16:44Z

De vorige keer dat ik in SF was (1984) waren ze bijna afgeschaft. Gelukkig zijn ze terug: Cable Cars. Een tram die door een kabel in de straat wordt voortgetrokken. Ze zijn zo bijzonder, dat ze een geweldige toeristenattrectie zijn, maar Cable Cars worden ook door 'normale' mensen gebruikt.

Philip Jules geboren

2010-02-10T18:42:42Z

Lang gewacht en daar is hij dan: Emily en Hugo hebben een zoon. We zijn in afwachting van de foto's (voor foto lees verder). Welkom op deze planeet, Phil.

]]> Och, wat een mooi kindje. Dames en heren, beste, lieve mensen, hier is hij dan: Philip

The Vesuvio en The Beat Generation

2010-02-10T05:40:17Z

It was here that Jack Kerouac once spent a long night in 1960 when he should have been on his way to Big Sur to meet with Henry Miller. Miller had written Kerouac that he enjoyed reading The Dharma Bums and would enjoy a visit from the emerging writer. Kerouac, however, had other plans. He continued to hoist drinks and called Miller every hour telling him that he was just a bit delayed in leaving the city. The two would never meet that night.

De Vesuvio is een oude kroeg tegenover de City Lights Bookstore en een thuisbasis voor de schrijvers van The Beat Generation. Jack Kerouac (schrijver van On the Road) kwam er, zoals valt te lezen in bovenstaand verhaal, en ook ander Beat Poets zoals William Burroughs en Alan Ginsburg.

Chris had er ook zijn eigen plek, dertig jaar geleden, voor zijn Henry Miller moments, of gewoon om lekker bier met een Shot ernaast te drinken met uitzicht op Jack Kerouac Alley en het kruispunt op Columbus Ave. We maakten foto's van elkaar en haalden herinneringen op over Café De Gaeper in Amsterdam en de ruim dertig jaar die zijn voorbij gegaan. Hoe heette die barjongens in De Gaeper ook al weer, waar wij elkaar ooit ontmoetten. Er was Michael, die nu de kroegbaas is van café de Kuil (tevens coffeeshop), in een zijsteeg van het Damrak en gelijkertijd deelraadslid voor Amsterdam Centrum is voor het CDA en voorzitter van de vereniging van Cannabisdealers. (Chris stelt met verbazing vragen) en Erwin, de blonde kort-gebouwde punkige jongen, die met flessen kon gooien, wat later een barman-act zou worden.

Ondertussen werden we bezocht door een groep toeristen onder begeleiding, die instructie kregen hoe ze de kroeg het beste konden benaderen. En zo zou de Vesuvio best De Gaeper van San Francisco kunnen zijn.....

Gold

2010-02-10T04:54:08Z

Op weg naar North Beach liep ik vanmorgen vanaf het Montgomery BART station noordelijk, ik dacht over Sansome Street toen ik plotseling zag dat een kleine zijstraat Gold heette. Goed bewaakt met een camera overigens (linkerfoto).

Nog geen tien meter verder kon ik rechts van de weg een parkinglot zien met een groot Billboard met de tekst 'Be Gold'. Het Billboard was echter niet nieuw, maar behoorlijk aangetast door de tand des tijds. Ik kon niet nalaten deze twee Golden oportunities naast elkaar te zetten.

Catch as can

2010-02-10T04:21:40Z

The Mission is de oudste wijk van San Francisco en zou je ook de Latino wijk of de Mexican wijk kunnen noemen. Mijn B & B in San Francisco is middenin deze wijk. Om de hoek in 24th street is het vol van eettentjes met Tacos, Burritos en Nachos. De supermarkt is Mexicaans met een enorme keuze aan Tortillas en blikjes refried beans (en ook verse groente). Er zit een zaakje met verse Tortilla's die in Midden- en Zuid-Amerika net zo normaal zijn als bij ons een bakker. Tortilla is het brood van Midden- en Zuid-Amerika, de erfenis van de Azteken en Maya's. Op straat wordt net zoveel Spaans als Engels gesproken, misschien zelfs wel meer.

Een van de opvallende winkeltjes is deze, met een grote uitstalling aan maskers. Stoere maskers, wel te verstaan, die een beetje aan Superman doen denken, maar dan anders.
Anders? Ja, want het zijn worstelaar-maskers. Een populaire sport in Mexico is vrij worstelen, of zoals de generatie van mijn vader zal zeggen: 'Catch as can'. Zo heet de sport overigens nog in b.v. Peru: "cachascán". Maar de Mexicanen noemen het Lucha Libre. Mexicaanse Luche Libre' worstelaars nemen met hun masker een andere identiteit aan. Wanneer dit is begonnen is niet precies bekend en ook de achtergrond van het dragen van het masker is niet duidelijk, maar men vermoedt dat de oorsprong in de Azteekse cultuur ligt. Een cultuur die volgens velen verdwenen is, maar misschien ook helemaal niet.

PS Dit Lucha Libre masker is voor Jim. Ik ben zelf n.l. niet zo'n worstelaar ;-)

Een beeld zegt meer dan duizend woorden

2010-02-10T01:43:09Z

Bekijk de foto's die ik in San Francisco heb gemaakt:

Klik hier om naar het fotoalbum Ab Frisco 2010 te gaan.

Conscious Unconsious

2010-02-10T01:34:40Z

Het bewustzijn van je onderbewustzijn, dat is waar Chris zich dagelijks als psychotherapeut mee bezig houdt. Maar taal is zijn wapen in expressie, naast muziek. Hij vertelde me dat hij dertig jaar geleden zijn 'soul' had gevonden in San Francisco, ongeveer een jaar nadat we elkaar hadden leren kennen in Amsterdam. Nu, meer dan dertig jaar later, laat hij me een stukje van die 'soul' zien in 'zijn' San Francisco. De voordracht op straat wordt ruw onderbroken door de hedendaagse werkelijkheid van mobile telefoons en het "altijd bereikbaar zijn".

Chardonnay in het Zoetrope Café

2010-02-08T04:56:23Z

The historic Sentinel building has been the home of American Zoetrope since 1971. We have written, edited and sound mixed many of our films here including Godfather I and II, Apocalypse now, The Conversation, The Black Stallion and Rumble Fish. Other filmmakers who have worked here include Werner Herzog, Carroll Ballard, and George Lucas. At this moment, on the floors above us, there are ideas being hatched, scripts being written, and films being edited.

Dat staat te lezen op een bord naast de ouderwetse houten draaideur van Café Zoetrope op de hoek van Kearny en Columbus, midden in San Francisco. Zoetrope is natuurlijk het bedrijf van Francis Ford Coppola, de geniale filmmaker die ons films als The Godfather en Apocalypse Now bracht. Recent hebben we zijn nieuwste film Tetro gezien op het IFFR in Rotterdam.

]]> www.zoetrope.com vind je meer informatie.

Café Zoetrope biedt een ruime keuze aan wijnen van de wijngaarden van Francis Ford Coppola in Nappa valley, ten noorden van de San Francisco baai. En een klassieke Amerikaans-Italiaanse keuken. Ik vroeg of ik alleen een drankje kon bestellen en kreeg een plekje aangewezen, precies onder de affiche van de nieuwe film Tetro.

De Chardonnay was heerlijk en de conversatie met de Argentijns-Amerikaanse ober aangenaam. Hij vroeg of ik eerder in San Francisco was geweest en toen ik hem vertelde dat dat in 1977 was, flipte hij behoorlijk, waarschijnlijk omdat dat ruim voor z'n geboortejaar was en is. De Zoetrope website: www.zoetrope.com

Bekijk onderstaand de trailer van Tetro of ga naar www.tetro.com

Kijk voor meer foto's in Ab's Frisco 2010 Foto album

City Lights Bookstore is a finger in the dike

2010-02-08T04:18:26Z

Altijd gevaarlijk voor mij om een boekwinkel binnen te gaan, maar in dit geval extra gevaarlijk. City Lights Bookstore is een soort thuisbasis voor de schrijvers van The Beat Generation en bovenal een vrijplaats voor het vrije woord.
Jack Kerouac was uiteraard een van de bekendste schrijvers van The Beat Generation, die Amerika met zijn On the Road een ander gezicht en een ander doel gaf. Maar ook Alan Ginsberg, die ik in 1980 ontmoette tijdens een info-avond over het 4e Russell Tribunaal over de rechten van de Indianen van Noord- en Zuid-Amerika, waarvan hij een supporter was.

]]>

Gelukkig accepteerde de boekwinkel mijn creditcard niet, anders was ik misschien wat te licht terug naar huis gevlogen.

City Lights is a finger in the dike holding back the flood of unknowing
Website: www.citylights.com

Kijk voor meer foto's in Ab's Frisco 2010 Foto album