 |
|
|
So happy to link:
Kindly hosted by: Qweb.nl
|
D66: Grenzeloos 66 of toch liever de anti-Geert
"Deze partij was opgericht om ons constitutioneel bestel verder te democratiseren. Is dit nog steeds de partij die Nederland kan en wil democratiseren? In 1994 won D66 de verkiezingen met 24 zetels. En wat deed de leider van D66? Ging hij onderhandelen over de democratisering waarvoor de partij was opgericht? Nee, hij werd minister van Buitenlandse Zaken. In plaats van midden in het binnenland te gaan zitten, vloog de verlichte leider de wereld rond. Kennelijk was de democratisering van de rest van de wereld makkelijker dan die van Nederland. Het nettoresultaat van de democratisering was dus nul." Maar niet alleen het falen van D66 om haar kroonjuwelen te verzilveren neemt Ellian in zijn beschouwing op. Ook de regeringsdeelname in Balkenende II wordt onder de loup genomen: "D66 maakte deel uit van een Bush-gezind kabinet, maar nu betoont is D66 zich ineens de meest fanatiek anti-Bush beweging. Deze gedaanteverwisseling noemen ze bij D66 redelijkheid en billijkheid. Een merkwaardig gebruik van termen. Anderen zien hier een chronisch gebrek aan principes." "D66 is ook de partij zonder grenzen. Op het laatste congres van D66 kondigde oud-minister Brinkhorst zelfs de grenzeloosheid van Europa aan. Deze krant schreef hierover: 'Tijdens het vaststellen van het [Europese red.] verkiezingsprogramma bleken de leden zelfs nog pro-Europeser dan de partijleiding en de programmacommissie. Een pleidooi van voormalig minister Laurens Jan Brinkhorst leidde tot het aannemen van een amendement dat stelt dat de Europese Unie moet openstaan voor ieder land dat interesse toont en voldoet aan bepaalde criteria op het gebied van mensenrechten en democratie. Zelfs landen die niet aan Europa grenzen zijn welkom, zoals Nieuw Zeeland of Zuid-Afrika.' Brinkhorst is een echte D66'er. Hij wil waarschijnlijk ook Japan, Amerika, Iran en natuurlijk de Palestijnen bij Europa hebben. En, vooruit, de Eskimo's ook!" Maar tenslotte trekt Afshin Ellian toch duidelijke conclusies: "Wie op deze D66 stemt, stemt in feite op een onvoorspelbare en anarchistische beweging van baantjesjagers. Het is niet een links-liberale beweging, maar een libertijns anarchistische beweging vol egomane corpsballen. Te verwachten valt dat bij het volgende congres die 'D' van 'democratie' wordt vervangen door de 'G' van 'grenzeloosheid'." Maar Alexander Pechtold is en blijft vooral de anti-Geert, en D66 blijft zichzelf: "G66 is nog steeds de oude D66: de zeepbel is beperkt houdbaar. De democratie kan slechts bij de gratie van grenzen bestaan." Bij de vorige verkiezingen leurde D66 met T-shirts met de leus "Eigenlijk ben ik een D66-er". Die moeten ze dan misschien overdrukken met de tekst "Eigenlijk ben ik nooit een D66-er geweest". Zo wordt politiek toch weer leuk. Bedankt Afshin! Lees de complete column van Afshin Ellian in NRC 16 maart 2009 Misschien weet Sinterklaas niet dat er een economische crisis is Met 130 km p/u gaat NL hard achteruit fast food of fast fuck, what is your favorite? werk sinds gisteren aan een eigen kernbom, maar kan de kern ervan nog niet doorgronden Ik heb een tijdelijke tatoeage laten zetten, maar ben vergeten waar die zit. Nederland gaat 6 weken op slot deze zomer. U wordt geadviseerd in het buitenland te verblijven. Wie twittert, danst niet. Actually, I have been an Ap(p) all my life Verdere commercialisering zal het internet binnen korte tijd compleet versuffen. Gemeenten lenen wel miljoenen voor voetbalclubs, niet voor bibliotheken. Recente berichten in Ab's postingsHet Kleine Zwarte Visje Verjaardagsfeestje Rudy & his Fascinators: Fluid of my Sleep Voorjaarsschoonmaak Spangas en de San Francisco punk-rock scene in 1980 Oom Coyote en de Bisonpizza Landdomeinnamen regionaal of plaatselijk gebruiken Eén: On-Haags album van kerk Koppen Wereldpremière Poppenfilm Slumberland Bluesband Meer weblog-berichten in het archief........ |
Columnist Afshin Ellian trekt in zijn column in het NRC van zaterdag 15 maart van leer tegen D66. Hij analyseert in een scherpe analyse onder de titel "D66 en het chronische gebrek aan principes" de opkomst en ondergang van de Democraten in de afgelopen 15 jaar. Van de comeback van Hans van Mierlo in 1994 tot de nieuwe populariteit van Alexander Pechtold. 