[Vorige]   [Home]  [Volgende]

Stop de Loonmatiging

01-05-2004

Er wordt weer hard geroepen om loonmatiging. Jan met de Pet moet weer pas op de plaats maken want Minister Zalm meent dat dat goed voor de economie is. Wat een onzin! Iedereen weet dat de managers en het topkader zich de afgelopen vette jaren (zeg de periode van ca. 2 jaar voor 9-11) gigantsche salarissen, winsten en bonussen hebben kunnen toebedelen en dat aan die trent ook tijdens de huidige zgn. economische recessie geen einde is gekomen. De kloof tussen arm en rijk verdiept en wordt een gigantisch gapend gat: het Gat van Nederland. En dan heeft het kabinet een mondvol over normen en waarden. Is er een verband?

René Diekstra (columnist in het Rotterdams Dagblad) scheef er een stuk over met als titel Matig uw Loon Niet! dat me uit het hart is gegrepen: "Mijn oproep om de lonen niet matigen wordt ingegeven door principiële motieven. Door de lonen nu niet te matigen werken we aan de waarden en normen in het land." Aha! de link tussen het economisch beleid van deze regering en de discussie over normen en waarden.

Hij schetst de gevolgen als volgt: "De scheidslijn tussen matigheid en onmatigheid loopt recht door het hart van de Nederlandse samenleving. Daarmee treft ze recht in het hart wat sinds mensenheugenis als kernwaarde voor elke samenleving wordt beschouwd." en "De onmatigheid van de topmanagers gepaard aan hun eis tot matigheid bij hun ondergeschikten, schendt de 'voor'-waarde van wederkerigheid. Voor een gemeenschap zijn waarden alleen wat waard als ze wederkerig zijn."

Diekstra's conclusie liegt er niet om: "Willen we een samenleving met een steeds rijkere bovenlaag, dan een hele tijd niks en dan de rest van het volk, moeten we zeker de lonen bevriezen. Bevriezen we meteen de rechtvaardigheid. En willen we een rechtvaardige samenleving dan is de keuze ook duidelijk: of allen of niemand."

Als er in Nederland werkelijk normen en waarden zouden bestaan, dan zouden de topmanagers er alles aan doen om get gapende Gat van Nederland te dichten, zodat er een leefbare samenleving ontstaat, maar daar is het misschien in de 21ste eeuw te laat voor.

Lees verder de complete column van René Diekstra van zaterdag 24 April 2004 op de website van het Rotterdams Dagblad.

ga terug